مطرود

از وقت‌هایی که فقط انرژی منفی و حال بد دارم برای به اشتراک گذاشتن متنفرم. و فکر می‌کنم زمان زیادیه که اینطوره. اعصابم از خودم خرد می‌شه. خودم رو دوست ندارم. رومخ هستم و زیادی. هیچوقت نتونستم بفهمم چطور ممکنه یک آدم ناکافی و در عین حال زیادی باشه؛ چون انگار هر کاری که می‌کنم کافی نیستم و همزمان همه‌چیزم زیادیه. نمی‌دونم. راستش حتی فکر نمی‌کنم بتونم این نوشته رو دوست داشته باشم. احتمالاً موقت باشه. نمی‌دونم.